Roman Catholic religious order

Gran Bahama é unha das illas máis ao norte das Bahamas. Atópase a 90 km da costa de Florida, Estados Unidos.

Despois de que Cristóbal Colón descubrísea en 1492 a Gran Bahama foi reclamada por España dándoselle o nome de Gran Bajamar do que logo derivaría a denominación de todo o arquipélago.

Os españois se desinteresaron pola illa tras esclavizar aos habitantes nativos de etnia Lucayan polo que, en 1670 Reino Unido reclamou para si as illas.

A illa permaneceu pouco desenvolvida ata o boom económico provocado pola Guerra Civil Americana, cando se converteu en base de operacións para os Estados Confederados. Outro segundo boom económico chegou coa promulgación da Lei Seca en Estados Unidos.

West End, a cidade máis occidental da illa foi o seu capital durante moito tempo.

McLeans Town atópase na cara oposta da illa e conéctase coa illa de Abaco a través dunha liña de ferry que fai o traxecto en aproximadamente media hora.

En 1955, Wallace Groves, un banqueiro do Estado de Virxinia, acordou co Goberno de Bahamas a construción da cidade de Freeport, a cal creceu ata converterse na segunda cidade máis poboada de todo o país. A economía baséase actualmente na industria do turismo.